Werk gouden kooi of speeltuin?

Niet zo lang geleden was ik in Carré voor de onderwijsconferentie van de Hogeschool van Amsterdam. Het doel van de dag was docenten en studenten te inspireren om “student engagement” te vergroten. Ook werd de docent van het jaar verkozen door de studenten. De succesfactor van de winnaar?

Speeltuin of gouden kooi

Waarom zien we ons werk vaak niet (meer) als speeltuin maar meer als gouden kooi? Die vraag houdt me bezig. Op een ochtend later in die week liep ik op met een leidinggevende die haar opmerking “druk, druk, druk” bekrachtigde met een verhaal over plannen, lijsten en gesprekken die voor eind mei klaar moeten zijn. Ik log daarna in op het systeem en lees als eerst dat de afspraak met mij van die ochtend niet door kan gaan wegens……..drukte. Zouden al deze mensen ook hebben gelezen over de lezing “Nooit meer te druk!” van Tony Crabbe in een volle Westerkerk in Amsterdam? Hoe komen we toch uit onze gouden kooi?

Je best doen

Wandel ik diezelfde middag in de zon, aan het werk. Klinkt goed toch? In gesprek. Zoekend naar aanknopingspunten om te delen wat ik zie, maar het lukt me niet. Ik geef mezelf op de terugweg de schuld dat ik mezelf niet laat zien. Mijn criticaster geeft me er flink van langs. Ben ik nu net als iedereen enorm mijn best voor die ander aan het doen? Gefrustreerd kom ik thuis en vertel ik het verhaal aan mijn partner. Zegt ze: “stel je voor dat het niet aan jou ligt en niet aan hem, maar tussen jullie in ontstaat. “Stel je voor dat jullie gesprek weer iets zegt over de opdrachtgever over wie jullie spraken”. Troostende woorden en ineens zie ik het begin van het patroon en begint het weer een spel te worden om deze te ontdekken. Dit is mijn speeltuin!

Werk als speeltuin zien

Heel vaak creëren we een context en cultuur waarin hard werken belangrijker is dan plezier maken. De winnaar van de docent van het jaar verkiezing zei tijdens haar speech dat ze zo’n “lol heeft in het opleiden van docenten” en de nr. 2 zei: “ik zie mijn werk als speeltuin”. Volgens mij ontstaat student engagement vanzelf als de docenten bevlogen, met plezier en enthousiast, aan het werk zijn. Wie wil zijn werk weer als speeltuin zien en in een bevlogen team werken? Wat zie jij in de bovenstaande foto? Een bos of een speeltuin?

Hoe helpt dit jou en je team?

Als het dan toch even tegenzit, dan hoeven we anderen of onszelf niet de schuld te geven. Enkel onszelf wat minder belangrijk te maken en de kritische delen in onszelf enige ruimte te geven. Dat geeft lucht. Daarmee zetten we de deur van de kooi iets open. Fijn voor onszelf en fijn voor anderen.