Spaar jij voor je overwintering?

Vogels vliegen zuidwaarts om op meer vruchtbare plaatsen en meer aangename temperaturen te overwinteren en terug te keren als er weer voedsel is. Zo sprak ik onlangs Chris. Chris heeft zijn hele leven ontzettend hard gewerkt en altijd voor iedereen klaargestaan. Het is een fanatieke sporter en ook in de club heeft hij altijd veel tijd gestopt. Kortgeleden werd het bedrijf waar hij werkte overgenomen en kon hij kiezen mee te verhuizen of te stoppen. Hij koos voor het laatste. Het “is goed” zoals hij zegt. Ik ben er klaar mee en ik overwinter het allerliefste in Spanje.

Klaar?

Klaar waarmee eigenlijk?  Klaar met voor iedereen klaarstaan? Klaar met “moeten”? Is dit een generatieprobleem vraag ik me af? Een generatie die altijd aan anderen dacht en vond dat ze hard moesten werken?

Nietsdoen

Op dit moment woont zijn stiefzoon Tom, een twintiger, tijdelijk in huis. Hij is net afgestudeerd en hij neemt de tijd om een praktijk te starten en zijn passie voor muziek daar op een of andere manier in te integreren. “Hij doet nu niks, behalve op de bank zitten”, zegt Chris. Ondertussen doet Tom divers vrijwilligerswerk, besteedt een dag in de week aan muziek en opent hij binnenkort zijn praktijk. Noem dat maar niets. Wel wisselt hij zijn bezigheden af met rust, nadenken, overwegen, stilstaan. Zijn moeder zegt met enige miskenning in haar stem: “het komt hem allemaal aanwaaien en het lukt hem nog ook”.

En ik?

Ik ben van de generatie ertussenin en ik merk dat ik enorm worstel met het “moeten”, en het spanningsveld met je hart volgen, zoeken naar de heilige vlam in jezelf. Op mijn manier en in mijn tempo. Het gekke is dat het universum je inderdaad helpt om die stappen te zetten, zoals Tom laat zien.

Ander perspectief

Terug naar Chris. Hij volgt nu zijn behoefte aan stilte, aan niets doen en aan rust, wat hij zolang moest onderdrukken in zijn werkende leven en dat doet hij in Spanje, waar de winter niet zo koud is. Naast de rust en stilte gun ik Chris ook nog iets anders: ik hoop dat hij zijn harde werken in een ander perspectief zet zodat hij ook van Nederland weer energie krijgt en de lol inziet van zijn stiefzoon die het anders doet.

Leef de seizoenen

Maar zolang het winter is, is het winter. Je kunt wel doen alsof de winter overgeslagen kan worden, maar winter blijft het en ik zie aan Chris hoe goed het voor hem is een plaats op te zoeken waar je je opladen kan. Rust en ruimte om de afgelopen periode van het leven te overdenken en te integreren in het huidige bestaan. Om je aandacht naar binnen te richten. Zoals bij de bomen, waarbij de aandacht voor de blaadjes even is losgelaten en nu naar de wortels uitgaat.

Door wat Chris liet liggen en wat Tom oppakt, besef ik weer de waarde van het stilstaan tijdens het werken. Ik kan hier en nu alle seizoenen beleven en ervan genieten. In mijn agenda komt weer die kleine aantekening als een dagelijkse reminder zodat ik een beetje van Tom in mijn dag kan stoppen.

 

Ook wat meer Tom in je dag? Neem contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek voor individuele coaching of kijk hier voor meer informatie over leiderschapscoaching en hier voor particuliere coaching.