Loading...

Filosofie

De focus op controle zien we in de hele maatschappij. Deze vinden we ook in de bestuurderskamers en op de werkvloer. Dat zorgt voor contraproductief gedrag. Kijk maar naar de vele faillissementen van bekende, oude bedrijven en de grote hoeveelheid administratieve handelingen in de zorg en bij overheidsinstanties. Het vliegwiel van organisaties komt vanzelf tot stilstand. De vraag is: hoe kan het anders of beter?

Op weg naar een nieuwe vorm van bedrijfsleven

In veel organisaties heerst een onuitgesproken verwachting dat werknemers hun persoonlijke behoefte aan de kant zetten om het werk gedaan te krijgen. Bedrijven die een synthese mogelijk maken tussen de persoonlijke behoefte en die van het bedrijf scheppen een nieuwe vorm van bedrijfsleven zoals Semco SA van Ricardo Semler en Buurtzorg van Jos de Blok. Ook in andere bedrijven worden nieuwe vormen gevonden om met elkaar samen te werken en te leven.

Medewerkers leven onder steeds meer stress. Zelfs jonge mensen lopen vast met een burn-out terwijl dat voorheen voorbehouden was aan ouderen. De behoefte aan ontspanning na het werk om de stress te ontladen is toegenomen. Mensen doen veel om hun lichaam en geest te ontspannen. We ontspannen tijdens vakanties, gebruiken medicijnen of drinken alcohol. Daar zit niet de oplossing. Een radicale stop lijkt soms het enige antwoord. In het gunstige geval neemt iemand een sabbatical. In het ongunstige geval krijgt iemand een burn-out.

Tegelijkertijd is er een afname van leden in verenigingen. We willen ons niet committeren aan een gemeenschap, maar zijn telkens op zoek naar een betere. Het lijkt erop dat we ons collectief in een grote overgangsfase bevinden. Dat wat er in het klein gebeurt in onszelf, ook in het groot gaande is.

teamworkshop_rondvlucht-vierkantGedwongen huwelijken en wantrouwige latrelaties

Voor velen is geld een “noodzakelijke” reden om hetzelfde aan te houden. De gouden kooi. Minder dan 40 procent van de mensen is betrokken en bevlogen bij de werkgever blijkt uit onderzoek. Dat “gedwongen” huwelijk met een bedrijf past eigenlijk niet meer in deze tijd. Het aantal tijdelijke contracten en zzp’ers is, vaak ook uit nood gedwongen na ontslag, enorm toegenomen. Toch is het in die arbeidsverhouding niet fijn voor de werknemer die uit angst om zijn opdracht te verliezen vaak niet laat zien wat er echt in zit (‘ik doe vooral wat er van mij gevraagd wordt’), maar ook niet voor de werkgever (‘ik moet ze steeds strakker aansturen en controleren om het doel te bereiken’). Het lijkt een vicieuze cirkel naar nog meer controle en wantrouwen.

Hoe krijg je een vaste, maar bloeiende latrelatie?

Voor werkgevers is het een groot vraagstuk hoe ze deze mensen die steeds meer keuzevrijheid willen, blijven binden aan het bedrijf. Sommige bedrijven hebben de luxe dat te doen met primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden. Anderen met een aansprekend product. Toch is dat maar een deel van het verhaal. De werknemer moet zich kunnen ontwikkelen op vier niveaus: fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel.

Voor al deze gebieden is aandacht nodig. Fysiek hebben de meeste mensen het in Nederland goed voor elkaar. De andere behoeften, de emotionele, mentale en spirituele, krijgen nog weinig aandacht. Waar met name in Nederland veel behoefte aan is, is om gezien te worden in de volheid die je bent. Gewaardeerd worden om je menszijn. Om je kritische blik, of je afwijkende mening. Juist om je “anders zijn”. We willen niet meer een zoveelste lid van een groep zijn, een nummer zijn.

Aandacht voor onze behoefte aan respect en zingeving

Ik moet hierbij denken aan een chassidische vertelling over de monniken en de Messias. De kloosterorde was stervende en de abt zoekt in zijn wanhoop een Rabbi op. “Is er toch niet iets, niet enig advies wat u me zou kunnen geven dat me zou kunnen helpen om mijn stervende orde te bewaren?”, vroeg de Abt van het klooster aan de Rabbi. “Nee, het spijt me zeer”, antwoordde de rabbi, “ik heb geen enkel advies voor u. Het enige wat ik u kan zeggen is dat de Messias onder U is.” De abt vertelde dit heugelijk feit aan de andere monniken maar zag nog niet wat dat zou kunnen helpen. Opvallend genoeg begonnen de monniken elkaar onderling met meer respect te behandelen. Het effect was verbluffend. Het met respect naar elkaar kijken is een groot goed voor een organisatie. Het is een zeer toepasselijk verhaal met alle faillissementen van dit moment.

Naast deze behoefte aan respect is er in toenemende mate behoefte aan zingeving. Meewerken aan een inspirerende visie, een project of duurzaam doel. Vele jonge mensen scheiden werk en zingeving, door in hun vrije tijd goede doelen te dienen. In onze visie zou dat meer samen moeten gaan. Hoe kunnen we dit meer verenigen zodat de volledige persoon tot bloei komt? Synthese van de oosterse en westerse wereld

Synthese in de oplossing

Ons basismodel voor groei bestaat uit ‘de twee dimensies van groei’ zoals die beschreven staan in het gelijknamige boek van Firman en Vargiu.

1. De as van het doen (doing) gaat over persoonlijke ontwikkeling en die verloopt via de buitenwereld, de mensen om ons heen. Metaforisch gezien hebben we het dan over de westerse wereld.
2. De as van het doel (being) gaat over de transpersoonlijke of spirituele ontwikkeling en die verloopt via onze binnenwereld. Metaforisch gezien spreken we van de oosterse wereld.

Groei stagneert zodra wij op een van beide assen te veel nadruk leggen. We noemen dat een eenzijdige identificatie met het doen of met het doel. Op de meeste werkplekken is sprake van identificatie met het doen. Er is zeer weinig tot geen ruimte voor reflectie, stilstaan en het onderzoeken van onze binnenwereld. Psychosynthese verwijst naar de mogelijkheid van een synthese tussen deze werelden in onszelf en in teams. Onze oplossingen zijn gericht op het oude én het nieuwe, op het zoeken naar de mens die daarin de vitale factor is.

There is perhaps nothing worse than reaching the top of the ladder
 and discovering that you’re on the wrong wall.” Joseph Campbell

”Imagination is more important than knowledge”

Albert Einstein

De kracht van verbeelding

Oprichter en eigenaar van Bevlogen Teams, Mark Hullegie was in zijn jeugd vliegtuigspotter. “Ik voelde me deel van een gemeenschap van spotters”. Dat gevoel van gemeenschap bracht mij op vele plaatsen in de wereld. In mijn verbeelding zag ik in deze militaire vliegtuigen de belichaming van broederschap en eensgezindheid. Later heb ik ontdekt hoe krachtig zo’n gezamenlijke visie werkt op de werkvloer. Om een team te creëren dat met hart en ziel samenwerkt is een gezamenlijke visie nodig. Verbeelding werkt verbindend!”

Herstellen van onbalans door stilstaan en reflectie

Wat ons bij Bevlogen Teams bijzonder maakt is dat we de kracht van de verbeelding concreet inzetten in workshops, transformatietrajecten en coaching. Daardoor geven we de as van het doel meer ruimte en herstellen we de onbalans. We vertragen samen om later te kunnen versnellen. Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder.

We verstaan signalen in teams. Het ‘gedoe’ is het geluid dat nodig is voor de oplossing. ‘Vastlopen’ uit zich altijd in de medewerker of leidinggevende, maar daar zit doorgaans niet het probleem. Als er een nieuw inzicht rondom het probleem ontstaat, kan het probleem zichzelf al oplossen. Een specifiek voor de situatie geschreven interventieplan is de ‘vliegroute’ naar de oplossing.

Waar nodig betrekken wij de binnenwereld bij wat er in de buitenwereld zichtbaar wordt. Onze jarenlange expertise met persoonlijke én executive coaching garandeert een traject waar we veiligheid en vertrouwen combineren met een praktische aanpak. Dit leidt tot een win-win situatie voor mens en bedrijf.

Meer weten over de twee dimensies van groei? Lees de blog over een kwestie van timing van D. van Rossum, directeur van het Instituut voor Psychosynthese in Hilversum.